Lakierobejca czy olej?

Lakierobejca czy olej – czym naprawdę różnią się te preparaty i który lepiej sprawdza się na drewnianej konstrukcji?

Większość ludzi wybiera preparat do drewna po kolorze albo po tym, jak wygląda próbka na kawałku deski w markecie. Problem zaczyna się kilka lat później, kiedy jedna konstrukcja nadal wygląda dobrze, a druga zaczyna się łuszczyć, szarzeć albo nierównomiernie tracić kolor. I bardzo często nie wynika to z jakości samego drewna, tylko z tego, że źle dobrano rodzaj zabezpieczenia.

W praktyce olej do drewna i lakierobejca do drewna działają zupełnie inaczej. Inaczej zabezpieczają powierzchnię, inaczej starzeją się na słońcu i zupełnie inaczej zachowują się po kilku sezonach deszczu, wilgoci oraz wysokiej temperatury.

To właśnie dlatego przed wyborem preparatu warto wiedzieć nie tylko jak wygląda świeżo po malowaniu, ale przede wszystkim jak będzie zachowywał się po latach użytkowania.

Lakierobejca tworzy warstwę ochronną na powierzchni drewna

To podstawowa różnica pomiędzy lakierobejcą a olejem. Lakierobejca nie wnika tak głęboko w strukturę drewna jak olej. Jej zadaniem jest stworzenie warstwy ochronnej na powierzchni materiału.

Dzięki temu:

• drewno zwykle mocniej trzyma kolor,
• jest lepiej chronione przed UV,
• i wolniej chłonie wilgoć.

W praktyce lakierobejca daje bardziej jednolity i „wykończony” efekt niż olej. Przy części produktów drewno zaczyna wyglądać niemal jak polakierowane. Dla jednych to zaleta, inni wolą bardziej naturalny wygląd konstrukcji.

Bardzo ważne jest jednak to, że nie każda lakierobejca działa tak samo.

Zadaszenie drewniane z żaluzjami i szkłem,
malowane lakierobejcą w kolorze orzech

Lakierobejce alkidowe są mocniejsze, ale bardziej „chemiczne”

To najbardziej klasyczny typ lakierobejcy. Produkty alkidowe oparte są na żywicach alkidowych i utwardzają się podczas utleniania. W praktyce tworzą mocniejszą i bardziej odporną warstwę niż większość produktów wodnych.

Takie preparaty:

• dobrze radzą sobie z deszczem,
• długo utrzymują kolor,
• i zwykle są bardziej odporne na trudne warunki atmosferyczne.

Dlatego przez lata były bardzo popularne przy:

• altanach,
• zadaszeniach,
• i konstrukcjach stale wystawionych na słońce.

Problem polega na tym, że część lakierobejc alkidowych tworzy dość grubą warstwę. Po kilku latach pracy drewna zaczynają pojawiać się mikropęknięcia, a później miejscowe łuszczenie powłoki. I właśnie wtedy zaczyna się największy minus tego rozwiązania. Renowacja bardzo często wymaga szlifowania albo usuwania starej warstwy przed ponownym malowaniem.

Zadaszenie tarasu z lamelami,
malowane w kolorze dąb złocisty

Lakierobejce akrylowe są łatwiejsze w użyciu i bardziej elastyczne

Lakierobejce akrylowe są produktami wodnymi, dlatego mają dużo łagodniejszy zapach i są wygodniejsze podczas aplikacji. Bardzo często łatwiej się je nakłada i szybciej schną.

Dużą zaletą takich preparatów jest również łatwiejsze odnawianie powierzchni. Jeżeli po czasie pojawiają się pierwsze oznaki zużycia, zwykle wystarcza:

• lekkie przygotowanie drewna,
• i nałożenie kolejnej warstwy produktu.

Nie trzeba tak agresywnie usuwać starej powłoki jak przy części klasycznych lakierobejc alkidowych.

W praktyce dobrze sprawdzają się na nowoczesnych konstrukcjach, gdzie drewno mocniej pracuje pod wpływem temperatury i wilgoci.

Lakierobejce i farby powłokotwórcze najlepiej chronią drewno, ale najmocniej pokazują błędy

To produkty nastawione przede wszystkim na trwałość i odporność. Tworzą bardzo wyraźną warstwę ochronną, dlatego dobrze zabezpieczają drewno przed:

• wodą,
• śniegiem,
• mocnym słońcem,
• i UV.

Bardzo dobrze sprawdzają się przy konstrukcjach mocno narażonych na warunki atmosferyczne, ale jednocześnie najmocniej pokazują późniejsze uszkodzenia powłoki.

Jeżeli taka warstwa zacznie:

• pękać,
• odchodzić,
• albo łuszczyć się miejscowo,

renowacja zwykle jest dużo bardziej pracochłonna niż przy oleju albo cienkiej lakierobejcy akrylowej.

Zobacz zadaszenie z lamelami, malowane w kolorze RAL 706

Olej działa zupełnie inaczej niż lakierobejca

Olej do drewna nie buduje grubej warstwy na powierzchni. Jego zadaniem jest wejście w strukturę materiału i ograniczenie chłonięcia wilgoci.

Właśnie dlatego drewno olejowane:

• wygląda bardziej naturalnie,
• zachowuje wyraźny rysunek słojów,
• i nie sprawia wrażenia „zalakierowanego”.

W praktyce olej bardzo dobrze wygląda na:

• nowoczesnych zadaszeniach,
• drewnie klejonym BSH,
• oraz konstrukcjach premium, gdzie ważny jest naturalny wygląd materiału.

Problem polega na tym, że olej jest stopniowo wypłukiwany przez deszcz i promieniowanie UV. Dlatego wymaga regularnego odnawiania.

Nie każdy olej jest przeznaczony do tego samego drewna

To bardzo ważny temat, bo wiele osób kupuje przypadkowy produkt „do drewna” bez sprawdzania, do czego został zaprojektowany.

Na rynku dostępne są między innymi:

• oleje lniane,
• oleje tungowe,
• oleje wodne,
• oraz różnego rodzaju oleje mieszane.

Oleje lniane bardzo dobrze podkreślają naturalny wygląd drewna i dają spokojny matowy efekt. Są popularne przy nowoczesnych konstrukcjach drewnianych i dobrze chronią drewno przed wilgocią.

Oleje tungowe są znacznie bardziej odporne i dają głębsze wykończenie. Bardzo dobrze sprawdzają się przy twardszych gatunkach drewna, szczególnie egzotycznego.

Coraz częściej pojawiają się również oleje wodne, które mają łagodniejszy zapach i niższą zawartość lotnych związków organicznych. Są wygodniejsze podczas aplikacji, ale część z nich daje mniej „głęboki” efekt niż klasyczne oleje naturalne.

Olej trzeba wcierać, a nie malować jak farbę

To jeden z najczęstszych błędów przy konserwacji drewna.

Wiele osób nakłada olej grubą warstwą pędzlem i traktuje go jak klasyczną farbę. Tymczasem olej powinien być wcierany szmatką albo padem. Jego zadaniem jest wejście w drewno, a nie stworzenie grubej warstwy na powierzchni.

Lakierobejca działa odwrotnie. Tutaj ważniejsze jest równomierne rozprowadzenie preparatu pędzlem i utrzymanie jednolitej warstwy ochronnej.

To właśnie dlatego oba produkty wymagają zupełnie innego podejścia podczas aplikacji.

Przygotowanie drewna jest ważniejsze niż marka preparatu

To jedna z rzeczy, które najlepiej widać po kilku sezonach.

Ludzie potrafią kupować bardzo drogie preparaty, a później nakładają je na:

• zakurzone drewno,
• wilgotną powierzchnię,
• albo mocno nagrzaną konstrukcję.

I wtedy praktycznie każdy produkt zaczyna zachowywać się źle.

Przed malowaniem drewno powinno zostać dokładnie umyte i dobrze wyschnięte. Najlepiej zrobić to dzień albo dwa wcześniej. Samą konserwację najlepiej wykonywać wtedy, gdy konstrukcja nie jest nagrzana i nie ma ryzyka deszczu przez najbliższe godziny.

To właśnie tutaj zaczyna się większość późniejszych problemów z łuszczeniem, przebarwieniami albo nierównomiernym schnięciem powierzchni.

Nie istnieje jeden preparat idealny dla każdego

Jeżeli komuś zależy na maksymalnie naturalnym wyglądzie drewna i akceptuje regularne odnawianie powierzchni, bardzo często lepiej sprawdza się olej.

Jeżeli ważniejszy jest mocniejszy kolor i rzadsza konserwacja, część osób wybiera lakierobejcę. Trzeba jednak pamiętać, że późniejsza renowacja takich powierzchni zwykle jest bardziej pracochłonna niż przy drewnie olejowanym.

I właśnie dlatego najlepiej wyglądające konstrukcje to zwykle nie te, które miały „najdroższy preparat”, tylko te, które były regularnie i prawidłowo konserwowane.

[LINK WEWNĘTRZNY]
Anchor: konserwacja konstrukcji drewnianych
Link do: /blog/konserwacja-konstrukcji-drewnianych/