Zadaszenie w kształcie L

Zadaszenie w kształcie L z pergolą i obrotowymi lamelami

Zadaszenie w kształcie L rozwiązuje konkretny problem: pozwala osłonić dużą lub narożną część tarasu przed intensywnym słońcem, nie zamykając przy tym widoku na ogród i otoczenie. Dwa połączone ramiona L mogą pełnić różne funkcje, jedna część może być zadaszona, a druga pozostać bardziej otwarta jako pergola.

Zadaszenie tarasu w kształcie L – podział na strefy

Główna strefa o wymiarach 8,7 × 3,8 m została zadaszona. Druga część, o wymiarach 2,8 × 4 m, została wykonana jako pergola. Dzięki temu taras nie stał się jednorodną, całkowicie przykrytą przestrzenią. Powstało rozwiązanie bardziej elastyczne: w miejscu, w którym potrzebna była skuteczniejsza ochrona przed słońcem, znajduje się pełna część zadaszona, natomiast dalszy fragment zachowuje bardziej otwarty charakter.

Całość dopełniają obrotowe lamele w kolorze złotego dębu, umieszczone na lewej ścianie oraz po lewej stronie ściany frontowej. Ich zadaniem nie było całkowite zasłonięcie ogrodu. Miały przede wszystkim ograniczyć światło padające z najbardziej problematycznych kierunków i pozwolić użytkownikom samodzielnie decydować, jak otwarta ma być w danym momencie przestrzeń.

Najważniejsze informacje o realizacji

Pomysł na zadaszenie tarasu, które nie odcina od ogrodu

Punktem wyjścia do projektu było słońce. Duża powierzchnia tarasu i jego położenie powodowały, że w określonych godzinach intensywne światło utrudniało komfortowe korzystanie z przestrzeni.

Najprostszym rozwiązaniem byłoby całkowite zabudowanie tarasu albo wykonanie jednolitego zadaszenia nad całą powierzchnią. W tym przypadku nie o to jednak chodziło. Taras znajduje się przy otwartej części ogrodu, dlatego równie ważne jak zacienienie było pozostawienie widoku na okolicę.

Projekt musiał więc znaleźć równowagę pomiędzy osłoną a otwartością.

Właśnie dlatego pojawił się pomysł, aby zamiast jednej prostokątnej konstrukcji wykonać zadaszenie w kształcie L. Pozwoliło nam to podzielić taras na dwie strefy, nie oddzielając ich od siebie żadną pełną przegrodą.

Większa część stanowi właściwą przestrzeń zadaszoną. To tutaj można ustawić główną strefę wypoczynkową lub jadalnianą i korzystać z niej także wtedy, gdy słońce znajduje się wysoko. Druga część została zaprojektowana jako pergola. Jest wizualnym przedłużeniem konstrukcji, ale pozostawia więcej otwartej przestrzeni nad tarasem.

Takie połączenie pozwoliło zachować lekkość całego projektu.

Dwie części jednej konstrukcji

Największy fragment zadaszenia ma 8,7 m długości i 3,8 m wysięgu. Już sama długość sprawia, że jest to duża konstrukcja, której proporcje trzeba było dobrze dopasować zarówno do tarasu, jak i bryły domu.

Do tej części dochodzi boczne ramię o wymiarach 2,8 × 4 m.

Nie zostało ono wykonane jako kolejna identyczna część dachu. Tutaj zdecydowaliśmy się na pergolę. Dzięki temu patrząc na całość z ogrodu, widzimy spójną konstrukcję w kształcie litery L, jednak poszczególne jej fragmenty zachowują inną funkcję.

To rozwiązanie dobrze sprawdza się przede wszystkim na dużych tarasach. Nie zawsze istnieje potrzeba przykrywania całej dostępnej powierzchni. Czasami znacznie lepiej jest wydzielić strefę mocniej chronioną oraz część otwartą, która pozostawia bezpośredni kontakt z niebem i ogrodem.

W tym projekcie właśnie taki podział był jednym z głównych założeń.

Obrotowe lamele zamiast pełnej ściany

Drugim ważnym elementem projektu było ograniczenie bocznego nasłonecznienia.

Sam dach rozwiązuje problem światła padającego z góry, ale przy dużym tarasie nie zawsze wystarcza. Gdy słońce znajduje się niżej, promienie zaczynają wpadać pod zadaszenie od strony bocznej lub frontowej.

Jednocześnie inwestorowi zależało na tym, aby nie wykonywać pełnych ścian, które odcięłyby przestrzeń od ogrodu.

Dlatego na lewej ścianie zastosowaliśmy obrotowe lamele w kolorze złotego dębu. Ten sam element pojawił się również po lewej stronie ściany frontowej.

Obrotowa konstrukcja lameli pozwala zmieniać ich ustawienie w zależności od położenia słońca. Przy mocnym nasłonecznieniu można je ustawić pod większym kątem i ograniczyć ilość światła wpadającego na taras. Kiedy słońce przestaje przeszkadzać, lamele można otworzyć, odzyskując szerszy widok na ogród.

To właśnie możliwość regulacji była tutaj szczególnie ważna.

Nie chcieliśmy tworzyć rozwiązania działającego wyłącznie w jednym ustawieniu. Taras zmienia się przecież w ciągu dnia razem ze światłem. Rano potrzebna może być pełna otwartość, kilka godzin później częściowe zacienienie, a wieczorem ponownie nieograniczony widok na otoczenie.

Lamele pozwalają dopasować zabudowę do tych zmian bez konieczności stosowania dodatkowych osłon.

Złoty dąb jako kontrast dla ciemnej konstrukcji

Kolor lameli również nie jest przypadkowy.

Złoty dąb wprowadza do konstrukcji cieplejszy akcent i wyraźnie odcina drewnianą zabudowę od ciemnej części nośnej. Dzięki temu lamele nie wyglądają jak przypadkowa osłona zamontowana po wykonaniu zadaszenia, lecz stają się integralnym elementem architektury.

Przy dużych konstrukcjach takie zestawienie materiałów i odcieni ma znaczenie. Jednolita, ciemna bryła o długości prawie dziewięciu metrów mogłaby wyglądać ciężko. Drewniane powierzchnie rozbijają tę długość i wprowadzają bardziej naturalny element, który dobrze współgra z zielenią ogrodu.

Jednocześnie pozostawiliśmy duże otwarcia pomiędzy poszczególnymi fragmentami zabudowy. Dzięki temu konstrukcja nadal pozostaje wizualnie lekka i otwarta.

Nietypowe rozwiązanie słupów narożnych

Jednym z najbardziej charakterystycznych detali tej realizacji jest sposób zaprojektowania narożników.

W typowym zadaszeniu belki spotykają się na pojedynczym słupie znajdującym się dokładnie w narożniku konstrukcji. Tutaj zastosowaliśmy inne rozwiązanie.

W każdym narożniku znajdują się trzy słupy.

Pierwszy pełni podstawową funkcję podporową. Dwa kolejne zostały odsunięte od głównego punktu narożnego i podpierają wychodzące z niego belki.

Dzięki temu powstał charakterystyczny, przestrzenny układ. Patrząc na narożnik, nie widzimy jednego masywnego punktu podparcia, lecz zestaw trzech pionowych elementów tworzących część kompozycji całego zadaszenia.

Rozwiązanie jest szczególnie dobrze widoczne od strony ogrodu. Odsunięte słupy podkreślają przebieg belek i sprawiają, że konstrukcja wydaje się bardziej rozbudowana przestrzennie.

W przypadku zadaszenia w kształcie L detal narożny ma szczególne znaczenie. To właśnie tutaj zmienia się kierunek całej konstrukcji, dlatego potraktowaliśmy ten fragment jako element architektoniczny, a nie wyłącznie techniczny punkt podparcia.

Projekt dopasowany do sposobu korzystania z tarasu

Przy projektowaniu dużych zadaszeń łatwo skupić się wyłącznie na wymiarach. Tymczasem sam rozmiar konstrukcji nie mówi jeszcze, czy taras będzie później wygodny.

Znacznie ważniejsze jest określenie, jak mieszkańcy będą korzystali z poszczególnych części przestrzeni.

Tutaj głównym problemem nie był brak miejsca. Taras jest duży. Problemem było jego nasłonecznienie.

Dlatego zadaszenie nie miało powiększyć strefy wypoczynkowej, lecz sprawić, żeby można było z niej komfortowo korzystać przez większą część dnia.

Jednocześnie otoczenie posesji jest atutem tego miejsca. Nie było sensu zasłaniać widoku pełnymi ścianami tylko po to, aby uzyskać cień.

Połączenie części zadaszonej, pergoli i regulowanych lameli pozwoliło rozwiązać oba wymagania jednocześnie.

Przygotowanie konstrukcji do montażu

Przy konstrukcji o takich wymiarach szczególnie istotne było zachowanie właściwych proporcji pomiędzy poszczególnymi elementami.

Część o długości 8,7 m jest na tyle duża, że nawet niewielkie różnice w ustawieniu słupów czy przebiegu belek byłyby później widoczne na całej elewacji.

Jeszcze większej dokładności wymagało połączenie jej z poprzeczną częścią pergolową. Oba ramiona musiały wyglądać jak jeden projekt, mimo że pełnią różne funkcje.

Na etapie przygotowania konstrukcji należało więc uwzględnić nie tylko wymiary samego tarasu, ale również położenie budynku, kierunek otwarcia konstrukcji, rozmieszczenie lameli oraz sposób wykonania charakterystycznych narożników.

To właśnie takie detale decydują później o tym, czy duże zadaszenie wygląda jak element doprojektowany do domu, czy jak osobna konstrukcja ustawiona przed elewacją.

Zadaszenie w kształcie L : Montaż

Podczas montażu w pierwszej kolejności powstał główny układ nośny konstrukcji. Przy tak rozbudowanym kształcie kluczowe było zachowanie geometrii obu ramion i właściwego położenia narożników.

Następnie można było przejść do wykonania poszczególnych stref oraz zabudowy bocznej.

Szczególnej precyzji wymagały narożne zespoły słupów. Trzy pionowe elementy muszą tworzyć czytelny układ, a jednocześnie pozostawać zgodne z przebiegiem podpieranych przez nie belek.

Kolejnym etapem było wykonanie zabudowy lamelowej.

Lamele zostały umieszczone tylko tam, gdzie były rzeczywiście potrzebne — na lewej ścianie oraz po lewej stronie frontu. Pozostałych fragmentów nie zamykaliśmy bez potrzeby.

Dzięki temu po zakończeniu montażu konstrukcja nadal otwiera się na ogród i nie zmienia tarasu w zamknięte pomieszczenie.

Efekt: cień bez rezygnacji z widoku

Gotowe zadaszenie w kształcie L pokazuje, że ochrona przed słońcem nie musi oznaczać całkowitego zabudowania tarasu.

W tej realizacji największa część powierzchni otrzymała zadaszenie o wymiarach 8,7 × 3,8 m, natomiast drugi fragment 2,8 × 4 m pozostał bardziej otwarty dzięki zastosowaniu pergoli.

Obrotowe lamele w kolorze złotego dębu pozwalają ograniczyć boczne nasłonecznienie dokładnie tam, gdzie jest ono najbardziej odczuwalne. Jednocześnie możliwość ich regulacji sprawia, że widok na ogród pozostaje dostępny.

Całość wyróżnia również rozwiązanie konstrukcyjne narożników z trzema słupami — jednym podporowym i dwoma dodatkowymi słupami podpierającymi belki.

W rezultacie powstało duże narożne zadaszenie, które nie dominuje nad tarasem. Chroni tę część przestrzeni, która rzeczywiście tego wymaga, a pozostałe fragmenty pozostawia otwarte.

To właśnie było głównym założeniem tego projektu: ograniczyć nadmierne nasłonecznienie tarasu, ale nie odbierać użytkownikom kontaktu z ogrodem i widoku na otoczenie.

Zapraszamy do skorzystania z naszych usług

Nasza firma specjalizuje się w projektowaniu i budowie zadaszeń tarasowych dostosowanych do indywidualnych potrzeb klientów. Dlatego każdy projekt realizujemy z dbałością o szczegóły, a nasze zaawansowane technologie produkcji i profesjonalny zespół montażowy gwarantują najwyższą jakość wykonania. Jeśli szukasz profesjonalnego wykonawcy, który stworzy wyjątkowe zadaszenie tarasowe, zapraszamy do kontaktu. Chętnie pomożemy w realizacji projektu, który spełni Twoje oczekiwania i doda estetyki oraz funkcjonalności Twojej przestrzeni na świeżym powietrzu.

Podobne realizacje zadaszeń narożnych

Zadaszenie narożne Małopolska
Narożne zadaszenie
Zadaszenie na taras narożny

Q&A

Kiedy zadaszenie w kształcie L sprawdza się lepiej niż proste zadaszenie tarasu?

Zadaszenie w kształcie L ma sens wtedy, gdy taras obejmuje dwie sąsiadujące strefy albo biegnie wzdłuż dwóch kierunków przy domu. Taki układ pozwala osłonić tę część tarasu, która jest najmocniej nasłoneczniona, a drugą pozostawić bardziej otwartą.

Nie zawsze trzeba więc wykonywać jednakowe zadaszenie nad całą powierzchnią. Jedno ramię może tworzyć pełną strefę zadaszoną, a drugie pełnić funkcję pergoli lub lżejszego przedłużenia tarasu.

Czy zadaszenie w kształcie L musi być całkowicie zabudowane?

Nie. Obie części konstrukcji mogą mieć różny charakter. W tej realizacji powierzchnia 8,7 × 3,8 m została zadaszona, natomiast część 2,8 × 4 m wykonano jako pergolę.

Dzięki temu można połączyć ochronę przed intensywnym słońcem z bardziej otwartą przestrzenią, bez przykrywania całego tarasu jednym dachem.

Czy obrotowe lamele ograniczają słońce bez zasłaniania widoku?

Tak — właśnie na tym polega jedna z ich największych zalet. Obrotowe lamele można ustawiać zależnie od kierunku padania światła, zamiast wykonywać pełną, nieprzezroczystą ścianę.

Przy mocnym słońcu lamele ograniczają ilość światła wpadającego na taras, a po zmianie ich ustawienia przestrzeń ponownie otwiera się na ogród i otoczenie. W tej konstrukcji zastosowaliśmy je na lewej ścianie oraz po lewej stronie frontu.

Dlaczego w narożnikach zastosowano po trzy słupy?

W tym projekcie narożniki zostały rozwiązane inaczej niż w typowej konstrukcji opartej na pojedynczym słupie. Każdy narożnik tworzy jeden główny słup podporowy oraz dwa dodatkowe słupy podpierające dochodzące belki.

Dodatkowe słupy są odsunięte od głównego narożnika, dzięki czemu cały układ ma bardziej przestrzenną formę i mocniej podkreśla geometrię konstrukcji w kształcie L.

Czy część pergolowa może być połączona z pełnym zadaszeniem?

Tak. Pergola może stanowić bezpośrednie przedłużenie zadaszonej części tarasu i razem z nią tworzyć jedną spójną konstrukcję.

Takie połączenie jest szczególnie praktyczne wtedy, gdy użytkownik chce uzyskać różny poziom osłony w poszczególnych częściach tarasu — pełniejsze zadaszenie nad główną strefą wypoczynkową i bardziej otwartą przestrzeń w drugim ramieniu.